Η ΒΟΥΗ ΚΑΙ Η ΜΑΝΙΑ Γ.ΦΩΚΝΕΡ

Μονάχα για τις συνήθειες που δημιουργεί η οκνηρία μετανιώνεις πάντα.

ΤΟ ΡΟΛΟΙ.

Ηταν του παππού και όταν ο πατέρας το δωσε σ΄μένα, είπε λάβε το μαυσωλείο πάσης ελπίδος και επιθυμίας.Είναι συντριπτικότατα πιθανό πως θα το εκμεταλλευτείς για να κερδίσεις την <εις άτοπον απαγωγήν>της κάθε ανθρώπινης πείρας που είναι σε θέση να θεραπεύσει τις προσωπικές σου ανάγκες καθόλου επαρκέστερα απο όσο θεράπευσε τις ανάγκες τις δικές του ή του πατέρα του.Σου το δίνω όχι για να θυμάσαι το χρόνο, αλλά για να μπορείς να τον λησμονάς μια στο τόσο για ένα λεπτό, και να μην αναλώνεσαι σε απόπειρες να τον κατακτήσεις.Επειδή καμιά μάχη δεν κερδήθηκε ποτέ, είπε.Ούτε και δόθηκε.Το πεδίο της μάχης αποκαλύπτει στον άνθρωπο μόνο τη δική του αφροσύνη και τον απελπισμό του, και όσο για νίκη, είναι φαντασιοκοπία φιλοσόφων και ηλιθίων.